Johannes Vermeer (Delft 1632 - Delft 1675)
Aşk Mektubu, 1667-69
44 x 38,5 cm
Rijksmuseum Amsterdam
Tabloda, sarı giysili genç bir kadın, lavta çalmaya ara vererek, arkasında
duran hizmetçinin verdiği kağıdı alıyor. Kadının yüzünde heyecan ve merak
okunuyor. Lavta ve terlik, o dönem yaygın kullanılan aşk sembolleri arasında
bulunuyor. Resme bakan kişinin apaçık göreceği gibi, mektubu alan kadının yüzündeki merak ve hizmetçinin yüzündeki hafif müstehzi ifadeden bu kağıdın bir aşk mektubu
olduğu anlaşılıyor. Vermeer’in kullandığı teknikle olağanüstü gerçek görünen sahne,
tabloya bakan kişide, olan bitene sanki rastlantıyla tanık oluyormuş duygusunu yaratıyor. . Kompozisyondaki kadının altın rengindeki elbisesi, hizmetçi kadının mavi eteği ve
yerdeki minderin mavi rengi de kompoziyonu tamamlıyor. Klasik etkiyi de şöminenin üzerindeki iyonik sütun veriyor. Zemindeki fırça evcimenliği temsil ediyor ama
unutulmuş, ihmal edilmiş izlenimi veriyor. Damalı zemin üzerinde köşegenler,
derinlik ve üç boyutluluk izlenimi yaratıyor.
Duvardaki iki resim de önemlidir. Alttaki resimdeki fırtınalı deniz aşkı temsil eden
bir metafordur. Üstteki resim ise Bunun üzerinde kumlu yolda bir yalnız birini
gösteren manzara resmi, kadına mektup yazan adamın yokluğu anlamlarına gelebilir.
